Wanneer de aarde door het stofspoor van een komeet trekt, zie je een paar nachten veel meer meteoren. De Perseïden bereiken hun maximum rond 12 augustus en de Geminiden rond 14 december, met onder ideale omstandigheden tot 100 à 150 meteoren per uur. Kijk met het blote oog, liggend, weg van lampen.
ToolsWat zie je vannacht?, De maan vannacht
Verwante begrippen
- Meteoor (vallende ster)
Het lichtspoor van een stofdeeltje uit de ruimte, vaak kleiner dan een zandkorrel, dat verbrandt wanneer het op 80 tot 100 km hoogte de atmosfeer binnendringt, met 11 tot 72 km/s. Een zeer heldere meteoor heet een vuurbol. Een brokstuk dat soms de grond bereikt, is een meteoriet.
- Radiant
Het punt aan de hemel waaruit de meteoren van een zwerm lijken te komen, een perspectiefeffect zoals spoorrails die in de verte samenkomen. Het geeft de zwerm zijn naam: de radiant van de Perseïden ligt in Perseus. Hoe hoger hij staat, hoe meer meteoren je ziet; je hoeft er wel niet naar te staren.
- ZHR (zenitale uurfrequentie)
Het aantal meteoren dat één waarnemer in een uur zou zien onder een perfecte hemel (grensmagnitude 6,5), met de radiant in het zenit. Het is een theoretisch maximum: in de praktijk zie je er vaak twee tot drie keer minder. Voor de Perseïden is het ongeveer 100.
- Komeet
Een brok ijs en stof van enkele kilometers groot dat, als het de zon nadert, een coma en staarten krijgt. De gebogen, gelige stofstaart en de rechte, blauwige gasstaart wijzen van de zon af. Hoe helder een komeet wordt, is moeilijk te voorspellen.
← De hele woordenlijst
EN
FR
DE
ES
IT
ZH
RU
PT
NL
JA