Het punt aan de hemel waaruit de meteoren van een zwerm lijken te komen, een perspectiefeffect zoals spoorrails die in de verte samenkomen. Het geeft de zwerm zijn naam: de radiant van de Perseïden ligt in Perseus. Hoe hoger hij staat, hoe meer meteoren je ziet; je hoeft er wel niet naar te staren.
Verwante begrippen
- Meteorenzwerm
Wanneer de aarde door het stofspoor van een komeet trekt, zie je een paar nachten veel meer meteoren. De Perseïden bereiken hun maximum rond 12 augustus en de Geminiden rond 14 december, met onder ideale omstandigheden tot 100 à 150 meteoren per uur. Kijk met het blote oog, liggend, weg van lampen.
- ZHR (zenitale uurfrequentie)
Het aantal meteoren dat één waarnemer in een uur zou zien onder een perfecte hemel (grensmagnitude 6,5), met de radiant in het zenit. Het is een theoretisch maximum: in de praktijk zie je er vaak twee tot drie keer minder. Voor de Perseïden is het ongeveer 100.
← De hele woordenlijst