Seeing

Verwante begrippen

Transparantie

Hoe helder de lucht is: vrij van nevel, vocht, stof en dunne bewolking. Een goede transparantie toont zwakke sterren en contrastrijke nevels. Ze gaat niet altijd samen met goede seeing: heiige, windstille nachten zijn vaak uitstekend voor de planeten.

Maximale nuttige vergroting

De vergroting waarboven je niets nieuws meer ziet: ongeveer twee keer de opening in millimeters, dus 400× voor een telescoop van 200 mm. Die grens veronderstelt perfecte optiek: met echte spiegels en lenzen en een collimatie die niet perfect is, wordt het beeld vaak al zachter vanaf ongeveer 1× per millimeter (200× voor 200 mm). En de onrust van de lucht beperkt haar meestal tot 150× à 250×, welk instrument je ook hebt. De “600×” op de doos van kleine telescopen is dus misleidend.

Afkoelen (acclimatiseren)

De tijd die een telescoop uit een warm huis nodig heeft om de luchttemperatuur aan te nemen. Zolang de spiegel warmer is, stijgen er warme luchtstromen op in de buis die het beeld vertroebelen. Reken op een halfuur tot een uur voor een spiegel van 200 mm, langer voor een Maksutov; een ventilator versnelt het.

Lucky imaging

De techniek achter planeet- en maanfoto’s: neem duizenden zeer korte opnamen, waarna software alleen de scherpste overhoudt, genomen op de momenten dat de lucht rustig is. Vaak wordt 5 tot 20% van de opnamen gestackt. Het resultaat gaat veel verder dan wat de seeing je aan het oculair laat zien.