De techniek achter planeet- en maanfoto’s: neem duizenden zeer korte opnamen, waarna software alleen de scherpste overhoudt, genomen op de momenten dat de lucht rustig is. Vaak wordt 5 tot 20% van de opnamen gestackt. Het resultaat gaat veel verder dan wat de seeing je aan het oculair laat zien.
Verwante begrippen
- Seeing
De onrust van de atmosfeer die beelden laat dansen en koken; ze laat ook de sterren twinkelen. Je meet haar in boogseconden (de grootte van een ster op een foto) of op schalen van 1 tot 10 (Pickering) of I tot V (Antoniadi). Ze beperkt hoge vergrotingen veel vaker dan het instrument.
- Stacken (stapelen)
Veel opnamen van hetzelfde object, uitgelijnd op de sterren, optellen of middelen om de ruis te verminderen. Door 16 opnamen te stacken verbetert de signaal-ruisverhouding met een factor 4. Software zoals Siril of DeepSkyStacker doet dat werk.
- Beeldschaal (″/pixel)
De maat van de bemonstering, in boogseconden per pixel. Te groot (onderbemonstering) en sterren worden vierkant en er gaan details verloren; te klein (overbemonstering) en het licht wordt over te veel pixels verspreid, wat de ruis verhoogt. Mik voor planeten op een openingsverhouding van ongeveer vijf keer de pixelgrootte in µm.
← De hele woordenlijst
EN
FR
DE
ES
IT
ZH
RU
PT
NL
JA