De cirkel waar de hemel de grond lijkt te raken, op 0° hoogte. De astronomische horizon is een volmaakt vlak; de echte wordt verborgen door bomen, heuvels en gebouwen. Bij de horizon bederven de dikke luchtlaag en de lichtvervuiling het beeld.
ToolsPlaatsbepaling met de sterren, Wat zie je vannacht?
Verwante begrippen
- Hoogte
De hoek tussen een object en de horizon, van 0° (op de horizon) tot 90° (in het zenit); ook elevatie genoemd. Boven 30° staan objecten meestal goed. Samen met het azimut bepaalt de hoogte de plaats van een object aan je plaatselijke hemel.
- Atmosferische refractie
De atmosfeer buigt het licht van de sterren af en laat objecten hoger lijken dan ze staan: ongeveer 0,5° op de horizon, amper 1′ op 45° hoogte. Wanneer de zon de horizon lijkt te raken, is ze in werkelijkheid al onder. De astronavigatie corrigeert ervoor.
- Luchtmassa
De dikte van de atmosfeer waar het licht doorheen gaat, als veelvoud van die in het zenit (luchtmassa 1). Op 30° hoogte is ze 2 en op 10° bijna 6: het beeld is daar zwakker, roder en onrustiger. Vandaar het nut van objecten waarnemen rond hun culminatie.
← De hele woordenlijst
EN
FR
DE
ES
IT
ZH
RU
PT
NL
JA