Het kleine verwisselbare vergrootglas waar je doorheen kijkt; het bepaalt de vergroting. De brandpuntsafstand staat erop gegraveerd: hoe korter, hoe sterker de vergroting. De standaardmaten van de insteekhuls zijn 1,25 inch (31,75 mm) en 2 inch (50,8 mm).
ToolsOculairen
Verwante begrippen
- Vergroting
Hoeveel keer het instrument het object groter maakt: de brandpuntsafstand van de telescoop gedeeld door die van het oculair. Een telescoop van 1000 mm met een oculair van 10 mm vergroot 100 keer (100×). Meer is niet altijd beter: voorbij een grens wordt het beeld donker en vaag.
- Schijnbaar gezichtsveld
De hoek die de beeldcirkel van het oculair voor het oog bestrijkt, zoals de fabrikant die opgeeft: ongeveer 50° voor een Plössl, 68° tot 82° voor een groothoekontwerp. Hoe groter het is, hoe meer het voelt alsof je door een groot raam kijkt. Je gebruikt het om het werkelijke gezichtsveld te berekenen.
- Plössl
Een klassiek oculair met vier lenzen en een schijnbaar gezichtsveld van ongeveer 50°, scherp en contrastrijk. Het wordt vaak bij telescopen meegeleverd en is een heel goed beginpunt. De oogafstand is ongeveer 70% van de brandpuntsafstand, wat het onder 10 mm oncomfortabel maakt.
- Groothoekoculair
Een oculair met een schijnbaar gezichtsveld van 65° tot 100° of meer, met meer lenzen. Bij dezelfde vergroting toont het meer hemel, wat helpt bij het opzoeken van objecten en bij het volgen van een planeet met een Dobson. Het is zwaarder en groter dan een Plössl.
- Oogafstand (eye relief)
De afstand tussen de laatste lens van het oculair en de plek waar je oog moet zijn om het hele beeldveld te zien. Brildragers hebben minstens 15 à 20 mm nodig. Oculairs met een korte brandpuntsafstand van oudere ontwerpen hebben vaak een heel korte, oncomfortabele oogafstand.
← De hele woordenlijst