Een refractor waarvan het objectief speciaal glas gebruikt (ED, fluoriet), vaak in drie lenzen, om minstens drie kleuren in hetzelfde brandpunt te brengen. De chromatische aberratie wordt bijna onzichtbaar, zelfs op f/6 of f/7. Het is het instrument bij uitstek voor astrofotografie met een groot beeldveld.
Verwante begrippen
- Refractor (lenzentelescoop)
Een instrument waarvan het objectief een groep lenzen is, voorin een gesloten buis. Zonder obstructie geeft hij zeer contrastrijke beelden, koelt hij snel af en hoeft hij bijna nooit gecollimeerd te worden. Bij dezelfde opening is hij moeilijker te maken en langer dan een spiegeltelescoop.
- Achromatische refractor (achromaat)
Een refractor waarvan het objectief twee glassoorten combineert om rood en blauw in hetzelfde brandpunt te brengen. Violet blijft slecht gecorrigeerd: een violette rand omgeeft heldere objecten, sterker naarmate de refractor sneller is. Op f/12 of trager wordt die onopvallend.
- Chromatische aberratie
Een lens breekt elke kleur net iets anders, zodat ze niet allemaal op dezelfde plek scherp komen. Je ziet het als een violette rand rond de maan, Venus of Jupiter in snelle achromatische refractors. Spiegels hebben er geen last van; apochromatische refractors corrigeren het bijna volledig.
- Flattener (veldvlakker)
Een lens vóór de camera die de beeldveldkromming van een refractor corrigeert, zodat de sterren tot aan de rand van de opname scherp blijven. Hij moet op de juiste afstand van de sensor staan (vaak 55 mm). Aan het oculair vangt het oog dit op en is hij niet nodig.
← De hele woordenlijst
EN
FR
DE
ES
IT
ZH
RU
PT
NL
JA